4 اوت۲۰۲۵ - پژوهش محققان کلینیک کلیولند نشان داد که داروهای تزریقیGLP-1 برای درمان چاقی، مانند سماگلوتاید و تیرزپاتاید، در شرایط بالینی واقعی کاهش وزن کمتری ایجاد می کنند، زیرا بیماران درمان را زودتر از موعد قطع کرده یا از دوزهای نگهدارنده پایین تری استفاده می کنند. همچنین، قطع درمان تأثیر منفی بر کنترل قند خون در بیماران پیش دیابتی داشته است. این تحقیق در ژورنالObesity منتشر شده است.
دکتر هملت گاسویان، نویسنده اصلی مطالعه و پژوهشگر مرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر ارزش در کلینیک کلیولند، گفت:مطالعه ما نشان داد که بیماران درمان شده با سماگلوتاید یا تیرزپاتاید برای چاقی به طور متوسط وزن کمتری را در محیط های بالینی عادی نسبت به آنچه در کارآزمایی های بالینی تصادفی مشاهده می شود، از دست دادند. طبق داده های ما، این موضوع ممکن است به دلیل نرخ بالاتر قطع درمان و استفاده از دوزهای نگهدارنده پایین تر در مقایسه با تنظیمات کارآزمایی بالینی باشد.
سماگلوتایدبا نام های تجاری Wegovy وOzempic ، و تیرزپاتاید با نام های تجاریZepbound وMounjaro ، داروهایی تأیید شده توسط FDA برای درمان دیابت نوع ۲و مدیریت مزمن وزن هستند. اگرچه کارآزمایی های بالینی تصادفی اثربخشی آن ها را اثبات کرده اند، اما دکتر گاسویان و همکارانش تأثیر این داروها را بر کاهش وزن و کنترل قند خون (کنترل گلایسمی) در شرایط واقعی بررسی کردند.
این مطالعه گذشته نگر شامل ۷,۸۸۱ بیمار بزرگسال با شاخص توده بدنی (BMI) بالای ۳۹ بود، که چاقی شدید بالینی محسوب می شود. از این تعداد، ۱,۳۲۰نفر در آغاز مطالعه پیش دیابت داشتند، یعنی سطح قند خون آن‌ها بین ۵.۷ تا ۶.۴ درصد بود. بیماران پیش دیابتی در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به دیابت نوع ۲هستند که یکی از عوارض شایع چاقی است.
بیماران شرکت کننده بین سال‌های ۲۰۲۱تا ۲۰۲۳با فرم های تزریقی سماگلوتاید یا تیرزپاتاید درمان چاقی را آغاز کردند. پژوهشگران بیماران را بر اساس زمان قطع دارو به دو گروه تقسیم کردند: قطع زودهنگام (در عرض ۳ماه) و قطع دیرهنگام (بین ۳تا ۱۲ماه). دوره پیگیری مطالعه در دسامبر ۲۰۲۴ پایان یافت.
یافته های این مطالعه نشان داد بیش از ۲۰ درصداز بیماران داروی خود را بطور زودهنگام قطع کرده اند و ۳۲ درصدنیز دیرهنگام قطع کرده اند. علاوه بر این، بیش از ۸۰ درصداز شرکت کنندگان از دوزهای نگهدارنده پایین تری استفاده می کردند (مثلاً ۱ میلی گرم و کمتر برای سماگلوتاید و ۷.۵ میلی گرم و کمتر برای تیرزپاتاید). دوز نگهدارنده به مقدار دارویی اطلاق می شود که برای حفظ اثر درمانی لازم است.
نتایج کاهش وزن بر اساس مدت ادامه درمان
یک سال پس از آغاز درمان، کاهش وزن متوسط در میان شرکت کنندگانی که درمان خود را بطور زودهنگام قطع کردند، ۳.۶ درصد،و برای کسانی که درمان را دیرتر قطع کردند ۶.۸ درصد بود. افرادی که درمان را ادامه دادند، به طور متوسط ۱۱.۹ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند. همچنین کسانی که درمان را قطع نکرده و از دوز نگهدارنده بالا استفاده می کردند، با سماگلوتاید ۱۳.۷ درصد و با تیرزپاتاید ۱۸.۰ درصد کاهش وزن داشتند.
دکتر گاسویان اظهار کرد:یافته های ما درباره الگوهای واقعی استفاده از این داروها و نتایج کلینیکی مرتبط می تواند در تصمیم گیری های پزشکان و بیماران شان در خصوص نقش قطع درمان و دوز نگهدارنده در رسیدن به کاهش وزن معنادار بالینی مؤثر باشد.
عوامل مؤثر در دستیابی به کاهش وزن قابل توجه (۱۰درصد یا بیشتر)
پژوهشگران عواملی را شناسایی کردند که با احتمال بالاتر دستیابی به کاهش وزن ۱۰ درصدییا بیشتر مرتبط بودند؛ که می تواند مزایای قابل توجهی برای سلامت بیماران به همراه داشته باشد. احتمال موفقیت بیشتر در میان بیمارانی دیده شد که:
· درمان را قطع نکرده یا دیر قطع کرده بودند (در مقابل با قطع زودهنگام)
· از دوز نگهدارنده بالا استفاده کرده بودند
· داروی تیرزپاتاید دریافت کرده بودند (در مقابل با سماگلوتاید)
· زن بودند (در مقابل با مردان)
بررسی کنترل قند خون در بیماران پیش دیابتی:
در میان شرکت کنندگانی که در آغاز مطالعه به پیش دیابت مبتلا بودند، ۳۳ درصداز کسانی که درمان را زود قطع کردند، سطح قند خون نرمال(HbA1c کمتر یا مساوی با ۵.۶) داشتند، در حالی که این میزان برای افرادی که درمان را دیرتر قطع کردند ۴۱ درصد و برای افرادی که درمان را ادامه دادند ۶۷.۹ درصد بود.
دکتر گاسویان گفت:در مطالعه ما، اکثریت بیماران پیش دیابتی در صورت ادامه درمان به سطح نرمال قند خون دست یافتند. از آنجایی که دیابت نوع ۲یکی از شایع ترین عوارض چاقی است، پیشگیری از دیابت بسیار مهم است. این مطالعه نشان می دهد که قطع درمان، به ویژه به صورت زودهنگام، تأثیر منفی بر کاهش وزن و کنترل قند خون دارد.
دلایل شایع قطع درمانشامل: هزینه داروها، مشکلات مربوط به پوشش بیمه ای، عوارض جانبی، و کمبود دارو بودند. یک مطالعه پیگیری در حال انجام است تا دلایل قطع درمان چاقی در شرایط دنیای واقعی را به طور دقیق تر بررسی کند.
محققان در یک نتیجه گیری مقدماتی نوشتند:اگرچه بیمارانی که داروهای ضد چاقی خود را قطع کردند، وزن کمتری را از دست دادند، اما مسیر تغییر وزن آن ها نسبتاً پایدار باقی ماند. پژوهشگران قصد دارند بررسی کنند که این افراد پس از قطع درمان، از چه روش های جایگزین دیگری برای مدیریت وزن استفاده کرده اند.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20250610/Real-world-study-finds-lower-weight-loss-with-GLP-1-drugs-due-to-early-discontinuation.aspx